เซี่ยงไฮ้ในปี 1930
เป็นเมืองในฝันของคนจีนทั้งประเทศ
หากขยันก็เลี้ยงลูกเมียได้
คนที่ไม่กลัวตายอาจได้เป็นใหญ่
สัจธรรมเดียวของที่นี่
คนแกร่งเท่านั้นที่จะรอด
พวกเขาทุ่มเททำงานอย่างหนัก
เพื่อสร้างอนาคต
แต่มีคนมากมายหลงเดินทางผิด
กลายเป็นนักเลง
เป็นทาสของเงินและอำนาจ
จนกลายเป็นซากศพนับไม่ถ้วน
แต่ทว่า
คนหนุ่มมากมายก็ยังหลั่งไหลเข้ามา
เพื่อตามหาความฝัน
พวกเราฆ่ามันเลย
พี่หม่า
ลูกรัก
แกอยู่หมู่บ้านนี้ไม่ได้แล้ว
แกกับหยิวเถียว พาเสี่ยวฮวาไปหาพ่อเขาที่เซี่ยงไฮ้
หมัดขวาของแกมันหนักเกินไป
ต่อยใครก็บาดเจ็บ
ต่อไปถ้าจะต่อยใครให้คิดถึงแม่นะ
ถึงเซี่ยงไฮ้แล้ว
ถ้ามีเงินก็ช่วยค่าแสดง แต่ถ้าไม่มีเงินก็ขอเสียงปรบมือค่ะ
ขอบคุณ ขอบคุณค่ะ ขอบคุณ
ขอบคุณ
ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ ขอบคุณค่ะ
ไอ้กุ๊ย
ถึงแล้ว
"ยินดีต้อนรับสู่เซี่ยงไฮ้"
พ่อจ๋า พ่อจ๋า
นี่คือคฤหาสน์เซี่ยงไฮ้ ที่เฮียหนิวบอกเหรอ
ทำไมดูซกมกจัง
ดีกว่าบ้านเราเยอะเลย
เจ้ากุ๊ย มาหาใคร
เฮียหนิว
เฮียหนิวคนไหน
หนิวซันกวง เฮียหนิวไง
หนิวซันกวง ว่าแล้ว ต้องเป็นพวกไม่เอาถ่าน
กินข้าวได้ กินข้าวได้แล้ว
แจกข้าวแล้ว แจกข้าวแล้วไปกินข้าวกัน..
มีผักกาดขาวด้วย
ขอโทษที ขอทางหน่อย ๆ ๆ ๆ...
- ลุง มาเช้าจัง - แซงคิวอีกแล้ว
อาจารย์เถี่ย
ญาติมาจากบ้านนอกเหรอ
ใช่แล้ว ญาติ ๆ จากบ้านนอกมาพึ่งพาฉัน
ฉันเป็นพี่พวกมัน จะปล่อยให้น้อง ๆ อดได้ยังไง จริงมั้ยครับ
แกน่ะเลิกขายของได้แล้ว พาน้อง ๆ ของแกไปหางานสุจริตทำจะดีกว่า
ครับ
- ค่าเช่าก็อย่าค้างนาน - ได้
- ฉันให้เวลาอีกสองวันนะ - ได้ ๆ ๆ ครับ
พวกเรากินข้าวได้
- กินข้าว - กินข้าวได้
ที่อยู่แบบนี้ในเซี่ยงไฮ้ พังลงมาทีนึงไม่รู้ทับคนตายไปเท่าไหร่
ไม่นะ อาจารย์เถี่ยเป็นคนดีออก
คนดีเหรอ
เป็นคนดีในเซี่ยงไฮ้ก็เหมือนรถเมล์
ใคร ๆ ก็ขึ้นได้
ใคร ๆ ก็นั่งได้
เมื่อฉันเป็นพี่ของพวกแก
วันนี้จะพาพวกแกไปชมเมือง
เลี้ยงต้อนรับ
ให้พวกแกได้เห็นว่า ราตรีในเซี่ยงไฮ้มันเป็นยังไง
แกหิวมากงั้นเหรอ
เฮียหนิว
- ไหนบอกว่าเซี่ยงไฮ้เจริญมากไงล่ะ - ใช่
แล้วทำไมไม่เห็นใครสักคนล่ะ
นี่คือสภาพของเซี่ยงไฮ้ในตอนนี้ คนแกร่งจริงขึงจะอยู่รอด
ถูกต้อง เซี่ยงไฮ้ในอดีต เป็นอย่างที่พวกแกว่า
เจริญรุ่งเรือง ฟุ้งเฟ้อ มัวเมา ก็เหมือนกับเนื้อชิ้นหนึ่ง
ใคร ๆ ก็อยากกิน
แม้แต่พวกคนญี่ปุ่นก็อยากจะกินด้วย
ไม่ต้องกังวล ตอนนี้พวกญี่ปุ่นยังมาคาบไปไม่ได้
เพราะที่เซี่ยงไฮ้เป็นพื้นที่ของ 4 เจ้าพ่อ แห่งแก๊งขวานซิ่งแบ่งกันดูแล
ท่านฝอ ฉิวเหล่าซื่อ เถ้าแก่ไป๋ เฉินโหม่ว สี่เจ้าพ่อ
แต่ว่าปืนี้เกิดการเปลี่ยนแปลง
มีหน้าใหม่โผล่เข้ามา เขาชื่อว่าหลงชี
หลงชีคนนี้แหละ ที่ทำให้เซี่ยงไฮ้เปลี่ยนโฉมหน้าไป
คนที่เดินบนถนนตอนนี้ ข้าไม่ใช่นักเลงก็เป็นพวกที่อยากตาย
ตอนหลงชีมาถึงเซี่ยงไฮ้ใหม่ ๆ
จนยิ่งกว่าพวกเรา กระจอกยิ่งกว่าพวกเรา
ตอนนี้เป็นยังไง มีครบทุกอย่างแล้ว เพราะอะไรล่ะ
เพราะกำปั้นคู่นี้ไล่ถล่มทีละตรอก ทีละซอย ทีละถนนจนยึดได้ทั้งหมด
บุหรี่นี้ไหม้หมดมวนเมื่อไหร่
ถ้าแกไม่ตาย
ฉันจะให้แกเป็นเถ้าแก่โพนี่คลับต่อ
นี่เป็นเรื่องของแกกับหลงชี
ฉันมาฟังเพลงเฉย ๆ
พวกแกจะสู้กัน ฉันก็ไม่เกี่ยว
ทหารออกรบถึงต้องตายก็ไม่หนี
ฉันหากินในเซี่ยงไฮ้
ไม่มีที่ให้ถอย
ดังนั้นเป็นคนต้องรู้จักหาความสุข
โดยเฉพาะคนในเซี่ยงไฮ้
นับจากนี้ไนท์คลับแห่งนี้เป็นของฉัน
เปลี่ยนชื่อจากโพนี่คลับ เป็นพาราไดซ์คลับ
มีใครจะคัดค้านมั้ย
มีมั้ย
เธอไม่คัดค้านใช่มั้ย
ฉิวเหล่าซื่อ แกยังอยู่อีกเหรอ ยอดเลย
แกช่วยไปส่งข่าวให้ฉันทีนะ นับจากนี้เซี่ยงไฮ้ครึ่งนึงเป็นของฉัน
อีกครึ่งเป็นของพวกแกสามคน
ใช้ถนนนี้เป็นเส้นเขต ค่าคุ้มครองเป็นของฉัน
ที่เหลือพวกแกไปแบ่งกัน
ไม่คัดค้านใช่มั้ย
ตามนี้นะ
ได้ข่าวเธอร้องเพลงเพราะ
ขอเพลงนึงสิ
เป็นไปได้มั้ยที่เธอจะคิดถึงฉัน
ให้ฉันเดินเคียงข้างกับเธอได้มั้ย
เมื่อเธอบอกว่ารั้งเธอไม่ได้
เส้นทางข้างหลังมันแสนมืดมิด
ไม่อยากให้เธอเดินไปลำพัง
คงเป็นเพราะฉันอ่อนโยนไม่พอ
ไม่อาจแบ่งเบาความทุกข์ของเธอ
เพราะเหตุนี้จึงพูดไม่ออก
เก็บความเสียใจเอาไว้ในใจ
เฮียหนิว
เฉินโหม่วที่เฮียบอกว่าร้ายกาจ
คือตาแก่ที่นอนตายอยู่บนพื้นนั่นเหรอ
ที่ฉันอยากบอกพวกแกก็คือ
นี่แหละคือเซี่ยงไฮ้ เดาทางลมยาก นึกจะเปลี่ยนก็เปลี่ยน
ขนาดสี่เจ้าพ่อที่ว่าร้ายกาจ ยังสู้หลงชีที่โผล่มาไม่ได้
เขาคือหลงชีเหรอ
ถูกต้อง เขาคือหลงชี พวกแกดูนะ
ด้านหน้าตา ทั้งหล่อทั้งหุ่นดี
ด้านฐานะ จัดเป็นมหาเศรษฐี
ด้านฝีมือ ทั้งเซี่ยงไฮ้ ไม่มีใครสู้กับเขาได้เกินสิบเพลง
เซี่ยงไฮ้ต้องการเขา เขาเกิดมาเพื่อเซี่ยงไฮ้
คุณหลง ยินดีด้วยครับ
เฉินโหม่วฝึกมวยคงกระพัน 20 ปี
ถูกหลงชีต่อยไม่กี่หมัด หัวใจก็แหลกแล้ว
มันตายแทบจะทันที
ถือว่าสบายแล้ว
จากนี้เจี๋ยเป่ย ผู่ตง ยังเป็นของพวกเรา
ที่เหลือมันขอฮุบหมด
มันใช้โพนี่คลับของเฉินโหม่ว เป็นเส้นเขต ข้ามเขตมีเรื่อง
เซี่ยงไฮ้ครึ่งนึงเป็นของพวกเรา ส่วนอีกครึ่งนึงหลงชีมันฮุบไปหมด
ได้ยังไงล่ะ
เงินที่หาได้ต้องให้มันครึ่งนึง
เงินที่พื้นนี่เอาไปให้หลงชีเลย
เรา 3 คนจับมือกันสู้กับเฉินโหม่วมา 3 ปี มีคนตายไปร้อยกว่า
มันก็ยังอยู่รอดจนวันนี้ พอหลงชีมาก็เด็ดหัวมันได้ทันที
- สะใจล่ะไม่ว่า - คิดยืมดาบฆ่าคน
แต่อย่าลืมว่าเลี้ยงมังกรดุร้ายเอาไว้ แกจะคุมมันไม่อยู่
สิบปีมานี้คนหนุ่มแบบมันมีน้อยเหรอ
สุดท้ายก็กลายเป็นศพในแม่น้ำ
เถ้าแก่ไป๋
คุณว่าสักวัน พวกเราจะเป็นอย่างเฉินโหม่วรึเปล่า
คราวหน้าให้ตัดแบบนี้ ไม่งั้นมือข้างนี้ถูกตัดทิ้งแน่
รอให้หมอนั่นหักร้างถางพง รดน้ำ ใส่ปุ๋ย
เราค่อยเก็บเกี่ยว
ไม่สบายกว่าเหรอ
- จ้างฉัน จ้างฉัน... - ตื่นเต้นมั้ย
อย่าเบียดสิไปต่อแถว...
รอนี่นะ
อย่าไปไหนล่ะ รอตรงนี้
เฮียหลิว
เฮียหลิว ฉันอากวง
คอแข็งมาก คอแข็งมาก คอแข็งจริง ๆ
อย่างกับน้ำเปล่า
เฮียหลิว ๆ ๆ ๆ...
เฮียหลิว
เชื่อฉันสิ คนที่ฉันพามาคราวนี้
ไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ
แรงเขามหาศาลไม่พอ เขาคนเดียวทำงานได้เท่าคนหลายคน
ใครจะเก่งขนาดนั้น
มีสิ คนบ้านเดียวกับฉันเอง
นั่นไง หม่าหย่งเจิน
- นั่งดี ๆ ล่ะ เอานะ - สู้เขา สู้เขา...
หนึ่ง สอง สาม
เจ๋งมาก อีกคนนะ
หนึ่ง สอง สาม
เอาอีก
หนึ่ง สอง สาม
พี่หม่า สุดยอด
หนึ่ง สอง สาม
สู้เขา สู้เขา ๆ ๆ
เยี่ยม เก่งจริง ๆ...
บ้าเอ๊ย มีแต่พวกสวะ
ไอ้หนู หากแกทนได้ถึงหนึ่งนาที ฉันจะจ้างแก
ไปกันเถอะ
ลูกพี่ ฉันมีเพื่อนอีกสองคน หากฉันทนได้สามนาที
- พี่จ้างพวกเขาด้วยได้มั้ย - ได้
สู้เขา สู้เขา...
ลูกพี่ นาฬิกานี่แพงนะ ระวังหล่นล่ะ
แกนี่น่าสนใจ
ได้ วันละ 80 เซ็นต์รวมข้าวไม่รวมบ้าน
ขอบคุณลูกพี่
ใจกว้างมาก เฮียเหมาใจกว้างที่สุด
นี่ ตัวนี้เขียนไม่สวย
- แบบนี้ คราวนี้ใช้ได้หรือยัง - เสี่ยวฮวา
- พ่อจ๋า
ดูนี่สิ พ่อซื้ออะไรมาฝาก
ดอกไม้ไฟ
กินข้าวเสร็จแล้วค่อยเล่นนะ
พี่จวี่เอ๋อ ดูสิ พ่อซื้อดอกไม้ไฟมาฝากหนูด้วย
พี่จวี่เอ๋อ
พี่หย่งเจิน พี่หย่งเจิน มานี่หน่อยสิ
พี่หย่งเจิน
นั่งก่อน นั่งสิ
- พี่หย่งเจิน - มันคืออะไร
พี่หย่งเจิน พี่ไม่รู้อะไร
ใบชาที่อยู่ในโกดังวันนี้ ความจริงแล้วมันเป็นฝิ่น
พี่หย่งเจิน ฝิ่นห่อนี้ขายได้ 6-7 ร้อยเหรียญเลยนะ
รีบเอามันไปคืน
พี่หย่งเจิน
พี่ยังหนุ่ม แต่ฉันไม่ใช่แล้ว
คนอย่างฉันต่อให้อยู่เซี่ยงไฮ้ชั่วชีวิต
- ก็ตั้งตัวไม่ได้ - พ่อจ๋า
- พ่อจ๋า ไปเล่นดอกไม้ไฟกันเถอะ - เดี๋ยวพ่อตามไปนะ ลูกลงไปก่อนเลย
พี่หย่งเจิน ฉันรู้ว่าพี่เป็นคนดี
กินข้าวได้ กินข้าวได้แล้ว
เสี่ยวฮวา
ต่อไปเราจะไม่แยกกันอีก ชีวิตของเราจะค่อย ๆ ดีขึ้น
เร็ว รีบมากินข้าว มาสิ
รีบกินสิ
เสี่ยวฮวา
ลูกมาเซี่ยงไฮ้แค่คนเดียว ทั้งที่ยังเด็ก ลูกเก่งจริง ๆ
ก่อนตายแม่บอกว่า
จากนี้คงดูแลพ่ออีกไม่ได้
พ่อทำงานต่างเมืองลำพัง คงต้องลำบากมาก
แม่บอกว่าขอยกหน้าที่นี้ให้หนู ต่อไปให้หนูดูแลพ่อดี ๆ
พ่อจ๋า ไม่เป็นไรนะ ชีวิตของเราต้องดีขึ้นเรื่อย ๆ
เสี่ยวฮวาไปเรียนหนังสือ ที่ฮ่องกงเอามั้ย
เอาสิ พาแม่ไปด้วยนะ
- พาแม่เขาไปด้วยกัน - พ่อจ๋า เนื้อชิ้นใหญ่หนูให้พ่อนะ
- ลูกกินเถอะ ของพ่อก็มี รีบกิน... - ไม่เป็นไร ๆ เก็บไว้กินทีหลังได้
ได้สิ รีบกินซะ
หม่าหย่งเจิน นายฟังให้ดีนะ ฉันต้องขอโทษนาย
- เธอ... - เธออะไร
ฉันไม่ดีเอง ฉันเข้าใจว่านายเป็นกุ๊ยเหมือนหนิวซันกวง
แต่นอกจากจะไม่ใช่ นายยังหางานให้คนอื่นอีกตั้งเยอะ
ฉันมองนายผิดไป ขอโทษนะ
- ไม่ต้องก็ได้ - ฉันบอกต้องก็ต้องสิ
อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ได้ นายเป็นผู้ชายรึเปล่า
- งั้นก็ขอโทษสิ - เมื่อกี๊ก็ขอโทษไปแล้วไง
ฉันยกโทษให้
ต่อไปฉันจะดีกับนาย
- ดียังไง - ไม่ด่านายแล้ว
ค่อยยังชั่ว
อย่าคิดฟุ้งซ่านล่ะ ฉันแค่ขอโทษเท่านั้นนะ
ใครทำงานที่โกดังไสหัวออกมาให้หมด
วันนี้ฉันตรวจนับสินค้าพบว่ามีของขาด
ไม่นึกว่าในกลุ่มเศษเดนของพวกแก จะมีคนกล้าขโมยของของแก๊งขวานซิ่ง
พ่อฉันเป็นคนดีไม่เคยขโมยของใคร
ฉันจะนับถึงสาม พวกแกรีบไสหัวออกมา
ไม่อย่างนั้นฉันจะถล่มที่นี่ให้ราบคาบ
- ใครทำน่ะ - ไม่รู้สิ
หนึ่ง
สอง
บ้าเอ๊ย
ใช้อาวุธกับเด็กและผู้หญิง ไม่ถือเป็นลูกผู้ชาย
ไม่ว่ายังไงคืนนี้ฉันต้องได้ของคืน
พวกเราเป็นสุจริตชน
ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกนักเลง
พวกเขาบอกว่าไม่มีก็คือไม่มี แกไปซะ
เรื่องไม่จบแค่นี้หรอก ฉันเอาคืนแน่
- พ่อจ๋า - เป็นยังไงบ้าง ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย...
แค่ของห่อเดียว ถึงกับต้องเอาชีวิตกันเลยเหรอ
ไม่ใช่แค่ชีวิตเดียว
พวกแกตายทั้งตรอก ก็ยังไม่คุ้มกับค่าของเลย
สารวัตรครับ สารวัตรครับ...
สารวัตรครับ
สารวัตรครับ...
สารวัตรครับ จะจัดการกับฝิ่นพวกนั้นยังไงครับ
สารวัตรครับ
สารวัตรครับ ดูนี่สิ
คุณถัง ช่วยบอกคุณซูซูมิด้วย
ฝิ่นพวกนั้นทางตำรวจคืนให้ไม่ได้
คุณซูซูมิ ขอโทษด้วยครับ
ทางตำรวจบอกว่า คืนสินค้าเหล่านั้นให้เราไม่ได้
ถ้าไม่คืนก็ปล้น
พวกเรากลับได้
แกพังสินค้าของพวกญี่ปุ่น กับแก๊งขวานซิ่ง
พวกมันต้องล้างแค้นแน่
นี่มันบ้าอะไรกัน
ลักลอบขนฝิ่น
ฆ่าคนทิ้งเป็นผักเป็นปลา
บัญชีนี้ผมต้องเอาคืนแน่
เซี่ยงไฮ้ไม่ใช่ที่ที่คนหนุ่มไร้สมอง อย่างพวกแกจะมาอยู่
ที่นี่มีแต่เสือร้ายเขี้ยวลากดิน
พวกคนหนุ่มง่ายนักที่จะเสียคน
ก่อนที่จะมาเซี่ยงไฮ้
ผมรับปากแม่ว่าจะไม่เป็นนักเลง
มีคนพูดแบบนี้กับฉันไม่รู้กี่สิบครั้ง สุดท้ายแล้วฉันต้องไปฝังศพพวกมัน
คนที่ยังไม่ตายตอนนี้มีแค่หลงชี
ผมไม่เหมือนกับหลงชี
แกไม่เหมือนมันอยู่แล้ว
ตอนนี้มันเป็นเจ้าพ่อ มันรู้กฎของเกมส์นี้
แต่มันไม่มีทางอายุยืน
ไฟส่องสว่างยามค่ำ
รอต้อนรับคนมาเต้นรำ
พบฉันสบตากัน
ไขประตูสู่หัวใจ
หนึ่งจูบนั้นไม่พอ
ฉันอยากโบยบินไปกับคุณ
บินไปสุดขอบฟ้าครองคู่กัน
ปล่อยใจไปกับราตรี
พี่หลง
- พวกไอ้ยุ่นจะขนของเมื่อไหร่ - คืนนี้ครับ
พวกที่นอนอยู่นั่น
- แกจัดการคนเดียวงั้นสิ - ใช่
- ของพวกนี้แกก็อยากได้ - ใช่
แกเป็นใคร
หม่าหย่งเจิน
หม่าหย่งเจิน แกรู้มั้ยว่าฉันเป็นใคร
ผมเคยเจอคุณ
หลงชี เขาว่ากันว่า ไม่มีใครสู้คุณได้ถึงสิบเพลง
ผมคิดว่าผมทำได้
สิบเพลงอะไรฉันไม่เข้าใจ
เอาอย่างนี้
หากบุหรี่นี่ไหม้หมดมวน
ถ้าแกยังไม่แพ้ของพวกนี้จะเป็นของแก
จะฆ่าคนเหรอ
หมดแล้ว
หยุดทำไม
ผมกลัวจะต่อยคุณตาย
ไม่ได้ยินคนตะโกนเหรอ บุหรี่หมดมวนแล้ว สินค้าเป็นของผม
หม่าหย่งเจิน
มีไม้ขีดไฟมั้ย
ฝิ่นมันติดไฟที่ไหนกัน
คราวหน้าต้องราดน้ำมันก่อน
หลงชี ไฟแช็คคุณ
ฉันให้แก ถ้ามีเรื่องให้มาหาฉัน
เมื่อกี๊ใครเป็นคนบอกว่าบุหรี่ไหม้หมด
ขึ้นรถ
ไอ้บ้าเอ๊ย
เผาฝิ่นทิ้งจนหมด
เขาไม่เอาเรื่องแกแต่มาเอาเรื่องฉัน
ที่แกยังเดินอยู่ได้ถือว่าดวงแข็งแล้ว
แกไปเป็นผู้กล้าที่อื่นเถอะ ฉันไม่อยากซวยด้วย ไปซะ
พี่หม่า คราวหน้าหากพี่ คิดจะกระทืบลูกหลานใคร
ก็คิดถึงแม่พี่บ้าง
กำไลวงนี้นึกว่าแม่พี่ ให้ใส่โก้ ๆ หรือไง
พี่หม่า พวกเราลาออกแล้ว
- พี่ไปไหนเราไปด้วย - ใช่ให้เราติดตามพี่นะ
พี่หม่า เราลาออกแล้ว ให้เราติดตามพี่ไปด้วยนะ
หม่าหย่งเจิน
- ฉันไม่ได้มาท้าต่อย - ไม่ได้มาท้าต่อย
- แกมากินเหล้าทำไมไม่รีบบอก - หลงชี
จ้างคนงานมั้ย
นอกจากชกต่อยแล้ว แกทำอะไรเป็นบ้าง
กวาดพื้น ล้างจาน ขนของ ฉันทำได้ทั้งนั้น แต่ฉันไม่กระทืบคนนะ
ลูกน้องแกเหรอ
ใช่
เก่งนี่หว่า แป็บเดียวก็มีลูกน้องแล้ว
กี่คนล่ะ
รวมฉันเป็นหกคน
แล้วคนที่ใส่หมวกล่ะ
เขาเป็นพ่อค้าไม่ทำงานแบบนี้หรอก
วันละแปดสิบเซ็นต์ตกลงมั้ย
ฉันให้วันละสองเหรียญ เข้ามาเลย
นับจากวันนี้ หม่าหย่งเจิน คือเพื่อนรักของฉัน
ขอต้อนรับเขากับเพื่อน เข้าสู่พาราไดซ์คลับ
ยอดเลย...
ต่อไปนี้
ผู้ชายทุกคนห้ามจุดบุหรี่ ให้ผู้หญิงคนนี้
ยกเว้นฉัน
มิวสิค
เจ็บมั้ย
มาถึงเซี่ยงไฮ้ใหม่ ๆ ฉันมีเรื่องทุกวัน เจ็บตัวทุกวัน
เจ็บหนัก ๆ เข้าจนไม่รู้ว่าเจ็บเป็นยังไง
แล้วคุณทำไปทำไม
ทุกอย่างที่ฉันมีวันนี้ ได้มาเพราะการต่อสู้
ได้มาแล้วยังไง ต่อให้เซี่ยงไฮ้เป็นของคุณทั้งเมือง
คุณอยู่คนเดียวเหงาแค่ไหน
อย่าพูดคำว่าเหงา ต่อหน้าคนที่กำลังเหงาอีกเป็นอันขาด
ฉันไม่เซ็กซี่ พูดจาเอาใจคนก็ไม่เป็น
แถมไม่มีลีลา
คุณชอบฉันที่ตรงไหน
ชอบตรงที่เธออวดดี
"หลงชี หม่าหย่งเจินจับมือกัน"
- ยัยคนนั้น เต้นรำเก่งจริง ๆ - ก็ดี
แต่หน้าของหล่อนเหมือนพี่ไม่ผิดเลย
พวกแกมาได้ยังไง
- พวกเราถูกไล่ออก - ใช่
หิวมาล่ะสิ
เถ้าแก่
ครับ
- น้ำเต้าหู้คนละชาม - ได้เลย
มาเล่นกันหน่อย
หม่าหย่งเจิน
เอาไปสิ ถ้าหิวก็กินซะ
- มันคืออะไร - หมาร้อน
บ้าหรือเปล่าเนี่ย
แกนี่หลังเขาชะมัด
กินสิ อร่อยนะ
ฉันจะเล่านิทานให้ฟัง ปี 1904 ชาวเยอรมันในอเมริกาคนหนึ่ง
ได้ขายไส้กรอกแต่ว่า...
แกฟังฉันเล่ารึเปล่า
นายไม่กินเหรอ
แต่ว่าไส้กรอกของเขาทั้งร้อนทั้งเค็ม ลูกค้ากินไม่สะดวกดังนั้น...
อร่อยมากเหรอ
อร่อยจริงเหรอ
เยี่ยม
หม่าหย่งเจิน นึกยังไงถึงมาเซี่ยงไฮ้
ฉันจนน่ะ
ใคร ๆ ก็บอกว่าเซี่ยงไฮ้ เป็นเมืองแห่งโอกาส
ฉันก็เลยมาเสี่ยงโชค
หม่าหย่งเจิน แกไม่ควรอยู่อย่างนี้
แกอยู่ในที่ไม่ต่างอะไรจากรังหมา ใช้ได้ที่ไหน
ฟังฉันนะ คนมีฝีมือ หากแกไม่เป็นลูกน้องเขา
แกก็จะกลายเป็นหนามตำตาเขา แกรู้มั้ย
ร่วมงานกับฉันเถอะนะ
ความฝันของฉันคือ ถล่มจิ้งจอกเฒ่าสามตัวแก๊งขวานซิ่ง
ขับไล่พวกไอ้ยุ่น
คนบางคนไม่กระทืบไม่ได้
ไม่ได้ ไม่ได้ ฉันไม่เป็นนักเลง แต่นายวางใจเถอะ
เราสองคนจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
ใส่กำไลหยกทำไม
หมัดของฉันต่อยวัวตายเชียวนะ แม่เลยให้ฉันใส่กำไลหยกนี่ไว้
ต่อยวัวตายก็มาอวด แกรู้มั้ยฉันฆ่าคนมากี่ศพแล้ว
คนแก่ฉันก็ฆ่ามาแล้ว
เฉินโหม่วแก่แค่ไหนแกรู้มั้ย เขาแก่กว่าพ่อฉันอีก
นายเคยฆ่าคนแล้วเคยฆ่าวัวมั้ย
ทำไมจะไม่เคยล่ะ ฉันกินสเต็กทุกวัน ฉันฆ่าเองกับมือ
ขนาดเสือฉันยังกินเลย จะบอกให้รู้ไว้
กี่โมงแล้ว ทำไมเพิ่งกลับ
นั่นฉันนี่ โอ้
คนบ้า
คงเป็นเพราะฉันอ่อนโยนไม่พอ
ไม่อาจแบ่งเบาความทุกข์ของเธอ
เพราะเหตุนี้จึงพูดไม่ออก
เก็บความเสียใจเอาไว้ในใจ
เก็บความเจ็บปวดเอาไว้ที่ฉัน
เก็บสิ่งสวยงามเอาไว้ที่เธอ
เป็นไปได้มั้ยที่เธอจะคิดถึงฉัน
เป็นไปได้มั้ย เป็นไปได้มั้ย
"คิดถึงใจจะขาด เจอกันที่น้ำพุนะ"
รีบไปรีบกลับ
อย่าเที่ยวให้ดึกนัก
มองอะไร
นี่ อร่อยนะ
อร่อยมั้ย
- อร่อย อะไรเหรอ - หมาร้อน
ว่าไงนะ
- โรคจิต คนบ้า - ฟังฉันพูดก่อน
ปีพันเก้าร้อยสี่ ชาวเยอรมันในอเมริกาคนหนึ่ง...
พอแล้ว ๆ ๆใครเป็นคนเล่าให้นายฟัง
- หลงชี - หลงชีที่ชอบไล่กระทืบคนน่ะเหรอ
เขาไม่ได้ชอบกระทืบคนแค่ประลอง
ฉันคิดว่าหลงชีเขามีน้ำใจมาก
ประลอง ประลองอะไร พวกนายชอบใช้กำลัง
- คนบางคนไม่กระทืบไม่ได้ - พูดบ้าอะไร
นี่ ต่อไปนายอย่ามีเรื่องอีกได้มั้ย
พ่อฉันเกลียดคนที่ชอบต่อยตีกัน
ได้สิ
ขอจุ๊บทีนึงได้มั้ย
ไอ้บ้า
คิดอะไรอยู่
ฉันรับปากฮาชิโมโต
ไปร้องเพลงในงานเลี้ยง หอการค้าญี่ปุ่น
กลัวพวกมันเหรอ
ฉันเป็นนักร้องธรรมดาทำอย่างอื่นไม่เป็น เสียงมีค่ากว่าชีวิต
ใช้เสียงเพลงรักษาชีวิตได้ ถือว่าโชคดีแล้ว
เธออยู่กับฉันไม่ต้องกลัวใคร
ทำไมคุณเลี้ยงเสือไว้ในบ้าน
เพราะฉันก็เป็นสัตว์ป่า
เมื่อก่อนคุณอาจเป็นสัตว์ป่า เพราะสัตว์ป่ามันมีสัญชาตญาณระวังภัย
ตั้งแต่หม่าหย่งเจินโผล่มา คุณก็ค่อย ๆ กลับเป็นคน
ยิ่งอยู่กับคุณนานเข้า ฉันก็ยิ่งรู้สึกไม่ปลอดภัย
ฉันอยากเป็นผู้หญิงของคุณตลอดไป แต่คุณไม่อาจเป็นเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ตลอดกาล
ถ้ายังไงพวกเราไปจากเซี่ยงไฮ้กันเถอะ
ผมคือประธานหอการค้าญี่ปุ่น
ฮาชิโมโต ได้โปรดชี้แนะด้วย
ประธานหอการค้าเหรอ
คุณเป็นหัวหน้าสายลับใช่มั้ย
คุณจะมารบหรือว่าค้าขาย
พวกเราเลื่อมใสในวัฒนธรรมจีน
- ย่อมอยากให้ญี่ปุ่นกับจีนเป็นคู่ค้าที่ดี - พอค้าขายไม่ได้ก็เลยปล้น
พูดถึงปล้น
ดูเหมือนว่าคุณเป็นคนปล้นใบชาของเราไป
หากสินค้าพวกนั้นเป็นใบชาจริง ๆ
- ยกให้ฟรี ๆ ผมก็ไม่เอา - โอ้
ของนั่นเป็นฝิ่นหลายสิบหีบ มูลค่าสูงลิบ
เผาทิ้งทำไมกัน
ผมก็ไม่รู้เพราะอะไร
แต่ทำแล้วมันสะใจ
เหมือนที่คนญี่ปุ่น ฆ่าคนจีนที่ตงเป่ยไง
คุณหลงชี
นั่นเป็นสงคราม
ถ้ามีสงครามก็มีคนบริสุทธิ์ตาย
นั่นไม่ใช่สงครามแต่เรียกว่ารุกราน
คุณหลงชี ทางเราเลื่อมใสในตัวคุณมาก
หวังว่าพวกเราจะสามารถร่วมงานกันได้
ให้คบค้ากับคนญี่ปุ่น
ต้องเข้าใจสิ่งที่พวกคุณพูด
เลื่อมใสในตัวผม
เราถึงจะร่วมงานกันได้
มันแปลได้อีกอย่างนึงว่า
ผมมีอิทธิพลให้ผลประโยชน์กับคุณ แล้วเป็นไส้ศึกให้พวกคุณใช่มั้ย
อย่านึกว่าคนจีนเป็นขี้โรคเอเชีย
กลับไปซะ
คุณหลงชี
พูดกับผมแบบนี้มีจุดจบแค่อย่างเดียว
ฮาชิโมโต
เซิ่งเซียงจวินไปร้องเพลง ที่งานเลี้ยงหอการค้าญี่ปุ่นไม่ได้แล้ว
เพราะวันนั้นพาราไดซ์คลับ ฉลองเปิดครบร้อยวัน
ขอโทษที
หลงชีคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้
- มันก็เกือบเป็นเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้อยู่แล้ว - งั้นต่อไปใครคือเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้
ทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นเพื่อนกัน
พูดอีกอย่างคือเรามีศัตรูร่วมกัน
ดังนั้นเราควรร่วมมือกัน
จะให้ร่วมมือยังไง
ฆ่าหลงชี
ลากคอไอ้หนุ่มที่ชื่อหม่าหย่งเจินมา
- เจ้าหมอนี่มันมีประโยชน์ - ฉันให้คนไปตามมันแล้ว
อยู่ที่เจี๋ยเป่ย บ้านของไอ้แก่เถี่ย
นึกแล้วแกต้องมีวันนี้
ขึ้นรถไปกับฉัน
พี่เถี่ยหลายปีมานี้สบายดีมั้ย
ก็ดีอยู่
ก็แปลว่าไม่ค่อยดี
- พี่ถึงกลับเข้าวงการใช่มั้ย - ฉันไม่เคยคิดแบบนั้น
เหลาเถี่ย ที่เจี๋ยเป่ยมีหม่าหย่งเจิน ปล้นสินค้าเราไปอย่างโจ่งแจ้ง
แถมยังจับมือกับหลงชี
ยังจะบ่ายเบี่ยงอีก
ฉันเป็นแค่ครูมวยขายฝีมือ ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวกับการค้าของใคร
พี่เถี่ย บ้านพี่มีคนอย่างหม่าหย่งเจิน โชคดีจะตาย
แถมเขายังเป็นเพื่อนกับหลงชีด้วย
เขากับหลงชีไม่ใช่เพื่อน
- เขาเป็นแค่คนงาน - เหลาเถี่ย
พูดกับแกตรง ๆ เราอยากให้มันช่วยพวกเราถล่มหลงชี
ต่อจากนี้เป็นเรื่องของพวกเรา กับหม่าหย่งเจิน
สำนวนจีนกล่าวว่าคนฉลาดรู้ทางลม
อิทธิพลของญี่ปุ่นในเซี่ยงไฮ้ ไม่อาจมองข้าม
ร่วมมือกับพวกเขายังไงก็ได้ประโยชน์
เห็นด้วยกับฉันมั้ย
พวกคุณสมคบญี่ปุ่นรุกรานประเทศตัวเอง
เพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว ขายศักดิ์ศรีเพื่อนร่วมชาติ
ทำงานให้พวกคุณเรียกหมารับใช้
ร่วมมือกับพวกคุณเรียกคนขายชาติ
เสียดาย ผมไม่ใช่สักอย่าง
- รู้รึเปล่าว่าพูดแบบนี้มีใครต้องซวยบ้าง - รังแกเด็กผู้หญิงเป็นงานถนัดของพวกคุณ
ผมหม่าหย่งเจินตัวคนเดียวไม่กลัวพวกคุณ
คิดว่าเป็นเรื่องของแกคนเดียวเหรอ
เรื่องของเขาคือเรื่องของฉัน
เหลาเถี่ย วันนี้ถือว่า ให้เกียรติแกแล้วกัน
อย่านึกว่ายังเป็นลูกพี่ของพวกเรา
เมียแกตายมาสิบกว่าปี แกเอาแต่มุดหัวไม่ยอมโผล่หน้า
ดูแกตอนนี้สิ แก่จนเลอะเลือน มาหาที่ตายเพื่อไอ้หมอนี่
หม่าหย่งเจินเป็นลูกเขยฉัน เขาเป็นคู่หมั้นลูกสาวฉัน
เขามาครั้งนี้เพื่อแต่งงาน
เขาจะไปจากเซี่ยงไฮ้คืนนี้ ก่อนเรือเที่ยวสุดท้าย
ไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องในวงการอีก
- อืม - ที่ผ่านมาหากล่วงเกินใคร
ฉันต้องขอโทษแทนเขา ได้โปรดละเว้นเขาด้วย
แปลว่าจะไม่เห็นหน้าเขาอีกต่อไปใช่มั้ย
ฉันรับรองว่าเขาจะไม่ยุ่งเรื่องนี้
อาจารย์เถี่ย ทำไมเราต้องกลัวพวกมัน
ตอนนี้ไม่ใช่ปัญหาของแกคนเดียวแล้ว
แกต้องไปจากเซี่ยงไฮ้เดี๋ยวนี้
เป็นอะไร
พี่หลงครับ พี่หลง เซ็นชื่อครับ
รีบหน่อย ๆ ๆ ๆ...
- ทุกคนรีบเก็บข้าวของ - มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
หลงชี
ถล่มให้ราบ
พ่อ
พี่ พ่อ
พ่อ
เงินที่ฮาชิโมโตให้เธอเสียเปล่า
ใช่ ฉันคิดผิดเอง
เพราะอะไร
ชาตินี้นายไม่มีวันเข้าใจ
หลงชี
รีบไปจากเซี่ยงไฮ้
แล้วมีชีวิตอยู่ต่อไป
หลงชี
หลงชี หลงชี
หลงชี
ชาติหน้าเป็นเพื่อนกันใหม่นะ
หลงชี หลงชี
หลงชี ฉันนับถือนายมาก
ฉันไม่อยากเป็นคนธรรมดา โดยเฉพาะต้องอาศัยบารมีพวกฝรั่งกับไอ้ยุ่น
หลงชี
อาจารย์เถี่ย
อาจารย์เถี่ย อาจารย์เถี่ย
อย่าสู้อีกเลย อยู่ข้าง ๆ คนที่แกรัก ให้หล่อนได้มีชีวิตที่สงบ
นี่คือสิ่งที่ผู้ชายควรทำ
อย่าสู้อีกเลย
จากนี้ไปเซี่ยงไฮ้จะไม่มีหลงชีอีก
ตอนนี้โลกเป็นของเราแล้ว
ไม่ เซี่ยงไฮ้และทวีปเอเชีย
เป็นดินแดนของคนญี่ปุ่นเท่านั้น
นับจากนี้ไปเขตของแก๊งขวานซิ่ง
อยู่ในดูแลของหอการค้าญี่ปุ่น
ภาษีปีละแปดสิบเปอร์เซ็นต์
รับรองกิจการของพวกแก จะรุ่งเรืองมั่นคงตลอดไป
วันนี้พวกแกไม่มีทางเลือกแล้ว
แก๊งขวานซิ่งมีคนมากแค่ไหน ก็ไม่ต่างกับทรายที่หกลงดิน
คนที่พวกแกจัดการไม่ได้
วันนี้ฉันจะขัดการให้
อาวุธลับของแกใช่มั้ย
หม่าหย่งเจิน
คนบางคนไม่กระทืบไม่ได้
หม่าหย่งเจิน
แกคงเห็นแล้วว่า
- แผนของฉัน... - ไปจากเมืองจีนซะ
"โลกใหม่"
หม่าหย่งเจิน ฟังฉันให้ดีนะ
นายต้องกลับมาครบสามสิบสอง
จากนี้นายคือญาติคนเดียวของฉัน
ไม่ว่านานแค่ไหน ฉันจะรอนายกลับมา
Thai Subtitle Modified From DVD Master By NongZEZA~@CtHts
ไฟล์นี้จัดทำเพื่อแบ่งปันความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด